عاشقی مرزی ندارد

عاشق زارم مرا با کفر و ایمان چکار                     

 

                      کشته یارم مرا با وصل و هجران چکار         

 

 از لب جانان نمی یابم نشان زندگی                    

 

                     پس مرا ای جان من جان بیجانان چکار

 

کشته عشقم مرا از شحنه دوران چه غم

 

                         مفلس عورم مرا با زمره دیوان چکار  

 

قبله و محراب من ابروی دلدار است و بس

 

                    این دل شوریده را با این چه و با آن چکار  

   

چون که اندر هر دو عالم یار می باید مرا

 

                 با بهشت و دوزخ و با حور و با غلامان چکار  

 

هرکه از خود شد مجرد در طریق عاشقی

 

                  از غم و دردش چه آگاهی و با درمان چکار

 

صورت مردان چه خواهی سیرت مردان گزین

 

                    مرد عاشق پیشه را با صورت ایوان چکار      

 

حافظا گر عاشق و مستی دگر ره بازگوی

 

                          عاشق زارم مرا با کفر و ایمان چکار 

 

همیشه بیادتم

نيستی اينجا تا ببينی
آسمون نداره خورشيد
وقتی رفتی اشک ابرها
روی شيشه ها میپاشيد

لحظه های بی تو بودن
لحظه های سخت و کشدار
روزهای نبودن تو
همه غصه، همه تکرار

يادته گفتی عزيزم
اين سفر هميشگی نيست
گفتی منتظر نموندن
رسم عاشق پيشگی نيست

حالا منتظر نشستم
پشت شيشه های سنگی
واسه من هيچ چی تو دنيا
نداره بی تو قشنگی

ميدونم هنوز تو قلبت
داره عشق من يه جايی
منتظر ميمونه اين دل
تا که از سفر بيايی