دوست دارم تا آسمانها......

من تو را تا بیکرانها من تو را تا کهکشانها             

از زمین آسمانها دوست دارم می پرستم

من تو را همچون اهورا من تو را همچون مسیحا

همچو عطر پاک گلها دوست دارم می پرستم

من تو رابا هستی خود با وجودم

عاشقم با خون خود با تار و پودم

من تو را با لحظه های انتظارم

عاشقم با این نگاه بیقرارم

من تو را همچون پرستو، یاسمن ها، نسترن ها

من تو را با آنچه هستی دوست دارم

 

نفس من

ای آنکه تو عشقت نفس من نفس من نفس من

ای آنکه تویی دادرس من  نفس من نفس من

ای آنکه تو ذرات وجودم تار و پودم تار و پودم

ای آنکه تویی همه ی کس من نفس من نفس من

ای آنکه تویی امید هستی قسم به اون خدا که می پرستی

بیا نگزار که من تنها بمونم تنها تویی که به دل نشستی

نوای عاشقانه ای قشنگ ترین ترانه ای

برای زنده موندنم تو بهترین بهانه ای

اشک

ببین چگونه ریزد اشک من ز دیده                   نگار نازنین لاله روی دیده

از آن زمان که در خیال من دویدی                   دلم گرفته رنگ آرزو دو دیده

چرا که من بهانه ی تو را نگیرم                      که در کمند تار موی تو اسیرم

برای دیدن تو لاله روی زیبا                            همیشه راه خانه ی تو را بگیرم

شبی که در سرای من نمانده رفتی               بهانه کردی و دل مرا شکستی

مگر چه دیدی ای فروغ دیده ی من                 که قید و بند مهرم از دلت گسستی

شبم دراز و دیده ام نیارمیده                          بگو چه شد چرا نیامدی تو دیده

خدا گواه این دل شکسته ی من                    بجز مصیبت و بلا بخود ندیده

بیا مکن دگر جفا به من دو دیده                     بگو مگر گناه من چه بوده نور دیده

خوشبحال تکه سنگ که نداری دل تنگ

                                          حسودیم میشه بتو بی صدایی و یه رنگ

دل عاشق نداری پیش کس جا بزاری

                                             تا با غم بشکننش از چشات خون بباری